Fantastic Five

चला ४ सप्टेंबरला भेटूया…

मध्यंतरी कांचननं बोक्या सातबंडेविषयी आवाज उठवला. त्याला बहुतेक मराठी ब्लाॅगर्सनं प्रतिसाद दिला. ही गोष्ट प्रत्येकाच्या बाबतीत कधी ना कधी झालेली असतेच. आम्हीही हा त्रास भोगलाय. त्यामुळेच कांचनचा मुद्दा सकाळनं पुढे नेला तेव्हा बरं वाटलं. येत्या चार सप्टेंबरला सकाळच्या कार्यालयात एका विशेष व्हिडिअो काॅन्फरन्सचं आयोजन करण्यात आलंय, त्या व्हीसीला ब्लाॅगर्सशी चर्चा करण्यासाठी काॅपीराईट आणि इंटेलेक्चुअल प्राॅपर्टी [...]

Continue reading...

मी आणि “जिबली’

परवा पंधरा ऑगस्ट, आपला स्वातंत्र्य दिन. आणि मला आतापासूनच जिलबीचे वेध लागलेत. मस्त केशरी रंगाची गोड जिलबी! माझ्या खाद्ययात्रेत जिलबी अगदी महत्त्वाची आहे. लग्नातली जिलबीही मी चापून खातो, डायबेटिस असलेल्यांसाठी पाकात न सोडलेली फक्त तळलेली जिलबी असते ना, तीही सुरेख लागते. आम्ही तीही सोडत नाही, यावरून काय ते ओळखा. मी अगदी लहान म्हणजे दोन-अडीच वर्षांचा [...]

Continue reading...

होळी रे होळी, पुरणाची पोळी…

खादाडीविषयी पहिला भाग टाकून बरेच दिवस झाले. दुसरा भागही लगेच टाकणार होतो; पण अगदी खरं सांगायचं, तर आळस केला… काल मात्र ट्यूब पेटली. म्हणजे काय झालं, माझ्या बेळगावच्या मित्राचा फोन आला होता. बोलता बोलता जुन्या आठवणी निघाल्या. त्या आठवणींत होळीची आठवण निघणं स्वाभाविकच होतं… म्हटलं चला, एक भन्नाट आठवण सांगू या आज… तर त्याचं झालं असं… [...]

Continue reading...

माझी तिखट गोड खाद्ययात्रा…

आपल्याला तोंड दिलंय ना, ते चावण्यासाठी (दोन्ही अर्थानं) यावर माझा भक्कम विश्‍वास आहे. त्यामुळे कुठे, कोणत्या वारी आणि किती वाजता काय मिळतं, याकडे अगदी डोळ्यात तेल घालून लक्ष ठेवणं आणि त्यानुसार त्या त्या वेळी तिथे तिथे जाऊन त्यावर ताव मारणं हे आद्य कर्तव्य ठरतं. (जिज्ञासूंनी येऊन पोटाचा घेर मोजावा!) त्यातच नोकरीच्या निमित्तानं बरीच भटकंती झाली. [...]

Continue reading...

हे मृत्यो…

असा कसा रे तू, नको तेव्हा येणारा आणि हवं तेव्हा पाठ फिरवणारा… कधीकधी वाटतं, साला तू माझा पक्का दोस्त, मन अडलं, गाडं अडलं, होत्याचं नव्हतं होण्याची वेळ आली की येऊन हलकेच माझ्या पाठीवर हात फिरवतोस आणि म्हणतोस, ‘मै हूँ ना…’ खरं सांगू, अशावेळी तुझाच आधार वाटतो बघ… तुझ्याकडेच मन मोकळं करावंसं वाटतं पण तूही तेवढाच चॅप्टर जरा मोकळं व्हायला लागलं, की पाठ फिरवून निघून [...]

Continue reading...

मुपिकर

मित्रांनो, आॅर्कुटवरील मुक्तपीठ या कम्युनिटीच्या सदस्यांनी एक नियतकालिक काढायचं ठरवलं. लेखन, संपादन, ले-आउट असे सारे प्रकार कम्युनिटीमधल्या मेंबर्सनंच करायचे, असंही ठरलं. सारे कामाला लागले आणि बघता बघता पहिला अंक तयार झालाही… हा अंक इथे क्लिक करून डाउनलोड करता येईल.

Continue reading...

प्रवास

ही कथा आहे एका चिमुरड्याची. आई-वडिल एड्‌सने गेले, म्हणून रस्त्यावर सोडलेल्या चिमुरड्याची. आपल्यासोबत असणाऱ्या, एड्‌स असणाऱ्या धाकट्या भावाची काळजी घेणाऱ्या मोठ्या भावाची. गेल्या आठवड्यात मला एकानं ही “वनलाईनर’ सांगितली. एका संस्थेत तो गेला असताना, त्याला समजलं, की एका मोठ्या घरातल्या दोन छोट्यांना रस्त्यावर सोडण्यात आलं होतं. कारण एकच, त्यांचे आई-बाबा, म्हणजे त्या घरातील कर्त्या पुरुषाचा [...]

Continue reading...

३१ डिसेंबरच्या मध्यरात्री…

३१ डिसेंबरच्या मध्यरात्री लाईट गेले क्षणभरच आणि झाला एकच कल्लोळ हॅपी न्यू इयरचा दणदणाट बाटल्या उघडल्याचे आवाज अन् चिअर्सचा जल्लोश ३१ डिसेंबरच्या मध्यरात्री रंगला गप्पांचा फड जाग्या झाल्या जुन्या आठवणी आठवले काॅलेजचे दिवस ते लबाड्या करून केलेले नाइटआऊट आणि पै पै जमवून घेतलेल्या बाटल्या ३१ डिसेंबरच्या मध्यरात्री रंगली पार्टी, झिंगली सारी प्रजा रस्त्यावरून झोकात फिरताना गाडीची काच खाली करून दिल्या आरोळ्या पोलिस नसल्याचं पाहून हळूच फेकली एक बाटलीही ३१ डिसेंबरच्या मध्यरात्री रस्त्यावरून रमतगमत फिरताना रस्त्याच्या [...]

Continue reading...

वेदना

प्रत्येकाच्या उरात असतो एक बाण रुतलेला, प्रत्येकाच्या मनात असते ठसठसणारी वेदना… वेदनेचा पार नाही, बाणाची धार नाही, दुखावलेला असतो पण एक हळवा कोपरा… कुणी शोधू जाते वेदनांचा उपाय कुणी गाठू पाहते त्या वेदनांचा गाव कुणी जाऊ पाहते दूर दूर पण अडकून राहती मनीच्या तळवटात… असेच असते साऱ्यांचे परी वाटते एकट्याचे घावाचे वारकरी ते बुडूनी जाती डोहात… डोहात बुडाल्या साऱ्यांना पाव्याचे लागे पिसे सुरलयीवर झुलता झुलता कृष्णसखा तो निर्मळ हसे… सांगे मग कृष्ण तो, माया डोहाची अपार बुडालो [...]

Continue reading...

बाधित

“सर, ती जागा घेऊ नका. बाधित आहे ती.” “छे छे… मी नाही असल्या गोष्टींवर विश्‍वास ठेवत. आणि असल्या भाकड गोष्टींवर विश्‍वास ठेवून इतक्‍या कमी रेटमध्ये हाती पडणारी मोक्‍याची जागा काही मी घालवणार नाही.’ “रागावू नका. पण आमचं सांगायचं काम होतं, ते आम्ही केलं. नंतर म्हणू नका, की यांनी असली जागा आमच्या गळ्यात मारली.’ “काही म्हणणार नाही मी. तुम्ही [...]

Continue reading...

बाप ज्ञानेश्वर

नुकतीच कार्तिकी एकादशी झाली. ज्ञानेश्वरांचा समाधी सोहळा झाला. त्यानिमित्तानं ही शब्दांजली… खरंतर त्या शब्दप्रभूला या अोळी वाहणं म्हणजे सोन्याच्या राशीवर मातिची चिमूट उधळणं. पण मातीची का असेना, त्यामागे भावना स्वच्छ आहेत, ही त्यातल्या त्यात अभिमानाची गोष्ट… श्री ज्ञानदेवार्पणमस्तु… जाहला अंधार, लोपला दिनकर रात्र ही भयाण दाटूनी आली मन हे व्याकूळ सापडेना सूर करावे काय आकळेना भेटलास दू, दिले आत्मभान पाहूनी प्रकाश शांतावलो समाधी बैसोनि [...]

Continue reading...

कविता स्टेटस मेसेजच्या (Updated)

काय आहे, काही दिवसांपूर्वी ही एक सवय जडली. आपला स्टेटस मेसेज आपलाच असावा, ही त्यामागची भावना. मग सकाळी जे काही डोक्यात असेल ते खरडून ठेवायला लागलो. कधी दोन अोळी, कधी चार अोळी, कधी सहा अोळी, तर कधी एखादा शेर. मनात येईल तसं लिहिल्यामुळे या अोळींना आधी प्रेम, मग तत्वज्ञान असा कोणताही क्रम नाही. त्या त्या [...]

Continue reading...